Sopida's profile•●❤•° มู๋ พ อ น ด์ °•❤●•PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
•●❤•° มู๋ พ อ น ด์ °•❤●•♥ ... P&P Together Forever ... ♥ |
||||||||||||||
|
June 17 ชีวิตชั้นเอง รึป่าว ??? ช่วงนี้ มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในชีวิต ทั้งดี และไม่ดี แต่หลาย ๆ เหตุการณ์ทำให้เกิดคำถามในใจของชั้นว่า "ชีวิตชั้น มันยังเป็นของชั้นอยู่มั๊ย?" ... ไม่ใช่ทางศาสนานะ ชั้นรู้ว่า ไม่มีอะไรเป็นของเราอย่างแท้จริง ตายก้อดับสูญ แต่ ณ ตอนนี้ ชีวิตของชั้น ขึ้นอยู่กับใคร? ขึ้นอยู่กับอะไร? ที่ต้องถามแบบนี้ ก้อเพราะเกิดเหตุการณ์มากมายจริง ๆ ที่กระทบต่อความรู้สึกของชั้น และคนที่ชั้นรักหลายคน อันเกิดจาก "คำพูด" ของคนบางคนที่แทนตัวเองว่า ... "เพื่อนสนิท" ... ซึ่งชั้นไม่แน่ใจสักนิดว่าเรา "สนิทกัน" เมื่อก่อนน่ะ อาจจะใช่ แต่หลังจากเค้าพูดอะไรมากมาย ชั้นก้อเริ่มต้องคิดแล้วว่า "ชั้นสนิทกับพวกเค้าจริง ๆ หรอ?" สนิทกันแล้ว มันได้แค่นี้ใช่มั๊ย ? ... หึหึ ช่างเหอะนะ แต่ตอนนี้ มีคนเกลียดชั้นเพราะคำพูดเหล่านั้นหลายคน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นคนสำคัญ (เพื่อนของคนรักชั้นเอง) โดยที่ชั้นไม่เคยมีโอกาสได้อธิบาย แม้เพียงซักคำเดียว เหตุผลง่าย ๆ เพราะพวกเค้าคิดว่า "เพื่อนสนิทย่อมรู้ดี" และเค้าก้อฟังเรื่องราวจากคนที่คิดว่า "สนิท" กับชั้น !! ซึ่งจริง ๆ แล้ว พวกเค้าก้อไม่ได้ผิดอะไรเรยซักนิด จริง ๆ เคยได้ยินคำว่า "พุโก่อนได้เปรียบ" มั๊ยล่ะ ?? มันจริงนะ พูดปุ๊บ คนก้อเชื่อ พูดทีหลัง กลายเป็น "แก้ตัว" - -* เอาล่ะ ... ได้เวลาเข้าใจสัจธรรมของชีวิตกันบ้างแล้ว พุทธศาสนสุภาษิตกล่าวว่า "คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก" งั้นถ้าชั้นจะโดนนินทา จะแปลกตรงไหน ไม่แปลกเนอะ เพียงแต่ทำให้เสื่อมเสียเท่านั้นเอง และเราก้อห้ามไม่ได้ ก้อทำได้เพียงมองโลกในแง่ดี ว่าเขายังระลึกถึง จึงพูดถึง ณ ตอนนี้ ชั้นอยู่ห่างไกลคำว่า "โกรธ" มามากเหลือเกิน ชั้นมองกลุ่มคนเหล่านั้นด้วยความเมตตา และสงสารเหลือเกิน คนเหล่านั้น ไม่รู้จักจะใช้เวลาในชีวิต ในการพัฒนาตนเอง หากแต่เอาเวลาที่มีค่าของพวกเขา มาปั้นแต่งเรื่องราว เพียงเพื่อจะพูดไปให้สนุกปาก และทำให้ผู้อื่นเสื่อมเสีย ชั้นเคยโกรธนะ มากเสียด้วย ... แต่นั่นก้อผ่านไปแล้ว หลังจากตั้งสมาธิ เรียกสติกลับมาได้ จึงนึกได้ว่า ... จะให้โกรธในสิ่งที่มันไม่จริง ไปเพื่ออะไรกัน ? คำเท็จทั้งนั้น แล้วชั้นจะต้องเดือดร้อนในสิ่งที่ชั้นไม่ได้เป็นงั้นหรอ ? ชั้นรู้ดีแก่ใจ ว่าชั้นเป็นคนยังงัย ... ใครจะรู้ดีเท่าชั้นล่ะ ? และไม่ว่าวัตถุประสงค์ของคนที่พูดจาทำลายชั้นมันคืออะไร ชั้นคงไม่ค้นหาความจริง ให้มันยิ่งขยี้มิตรภาพบางเบานี้ แค่ฝ่ายหนึ่งพูดมา มิตรภาพก้อแทบขาดไปแล้ว ... ถ้าชั้นจะฟื้นฝอยอะไร มันคงไม่เหลือ แม้เพียง "ความทรงจำ" เอาเถอะนะ อย่างน้อย "เราก้อเคยเป็นเพื่อนกัน" ชั้นร้องไห้เพราะคำพูดเหล่านั้นมาหลายครั้งเหลือเกินแล้ว ตอนนี้ ชั้นคงต้องมองมุมกลับว่า ชั้นเคยไปทำร้ายใครมั๊ย ? และชั้นก้อนึกไม่ออกจริง ๆ ... เอาเป็นว่า "ชั้นขอโทษ" หากว่าชั้นได้เคยทำอะไรให้พวกคุณทุกข์คนกับคนอย่างชั้น ขอได้โปรดรับรู้ว่า ชั้นไม่เคยแม้แต่จะคิดทำร้าย "เพื่อน" จากวินาทีนี้ไป ชั้นไม่ขออะไรมากมายนัก ... ขอสิ่งเดียว ให้ชั้นได้ใช้ชีวิตของชั้นไปอย่างสุขสงบโดยไม่มีพวกคุณเถอะ ส่วนว่าพวกคุณจะเอาชั้นไปนินทาว่าร้ายอย่างไรนั้น ... มันสิทธิ์ของคุณ ... ขอแสดงความห่วงใยเพียงว่า ... อย่าเสียเวลาในชีวิตอันมีค่าของคุณ ไปกับคนไร้ค่าอย่างชั้น ถ้าชั้น "เลวร้าย" อย่างที่คุณพูดถึง ก้อขอเป็นเพียงฝุ่นอยู่ตรงนี้ ขอเชิญเหยียบ ก้าวผ่านไป แล้วอย่ากลับมาทำร้ายกันอีกเลย ชั้นคงไม่ได้ขออะไรคุณมากไปใช่มั๊ย ? ขอข้อเดียวเองนะ และที่ขอ ก้อด้วยความเป็นเพื่อน อยากให้เห็นคุณค่าตนเอง และเอาเวลาพัฒนาตนเอง ดีกว่าจะทำร้ายผู้อื่นนะ ... ชั้นว่า เท่าที่ชั้นจำได้ ชั้นไม่เคยให้ร้ายคุณกับใครที่ไหน ไม่เคยเลย และชั้นก้อไม่เคยเอาเรื่องของคุณมานินทา ให้เสื่อมเสีย ชั้นยึดมั่นในมิตรภาพเราระหว่างเรา จนวินาทีที่พวกคุณทำลายมัน แต่ก้อขอได้รับรู้ไว้ว่า แม้มิตรภาพทั้งหมดจะพังทลาย ชั้นก้อจะยังคงเป็นคน ๆ เดิม ที่ไม่มีทางทำร้ายพวกคุณ ไม่มีทาง May 25 น้ำขึ้น -- น้ำลงวันนี้ แพร์เปิดเรียนวันแรก ... รู้สึกแปลก ๆ ก่อนหน้านี้ ตัวติดกันทุกวัน ... มันก้ออึดอัด แต่พอต้องห่างกัน ... มันก้อเหวง ๆ พิกล ก้ออย่างนี้แหละเนอะ คนเรา มันมะค่อยพอดี ขึ้น ๆ ลง ๆ อยากได้อย่างนั้น อย่างเป็นอย่างนี้ เอาเป็นว่า แค่ทุก ๆ วันที่มี ผ่านไปด้วยรอยยิ้ม มันก้อน่าจะมากพอแล้ว ... ส่วนอนาคต อนา-งอ ก้อปล่อยให้มันเป็นเรื่องที่ยังมามะถึงจะดีกว่า ยิ้มกับตรงนี้ ยิ้มกับตอนนี้ ยิ้มกับเรื่องราวดี ๆ ที่อีก 1 วินาทีข้างหน้ามันก้อจะเป็นอดีตไปแร้ว ^^ April 20 ทะเลาะทะเลาะกับแพร์เมื่อกี๊ ทางทอสับ ด้วยเรื่องที่ไม่เคยคิดว่าจะป็นเรื่อง สาเหตุจากการที่พอนด์ส่งข้อความทาง hi5 หาน้องออม ซึ่ง... ทั้งหมดที่ส่งไปนั้น เต็มเปี่ยมไปด้วยความห่วงใยที่มีต่อ "แตง" เพื่อนสนิท ซึ่งเป็นแฟนเก่าของแพร์ ... ไม่เกี่ยวกับพอนด์เลยซักนิส แต่เสือกเอง ห่วงใย มากไป ก้อเรยส่งข้อความไปปรึกษาน้องออม กลัวว่าแตงจะโดนหลอก แล้วจะหมดเงินไปเยอะ แต่ไม่ได้บอกแพร์ ซึ่งไม่ได้คิดว่าเป็นความลับแต่อย่างใด เพียงแค่คิดว่า ถ้าออมหาทางได้ แล้วออมโทรมาบอก ก้อจะให้คุยกัน ซึ่งออมส่งข้อความมาให้โทรหา แต่พอนด์ก้อไม่ได้โทรไป จนออมโทรมา แต่ทอสับอยู่ที่แพร์ ซึ่งแพร์ก้อรับสาย แล้วน้องออมบอกว่า เรื่องข้อความให้ถามพอนด์เอง พอนด์เชื่อว่า ออมไม่ได้มีเจตนากวนประสาท แต่เรื่องธุรกิจแบบนี้ มันยากที่จะอธิบายทางทอสับ ออมเองก้อไม่รู้จักแพร์ ไม่รู้ว่าใคร ออมคงไม่แน่ใจว่าจะพูดอะไรได้แค่ไหนยังงัย แต่มันทำให้แพร์เข้าใจผิด คิดว่าพอนด์มีความลับเรื่องน้องออม ซึ่งทั้งที่จริงแล้วไม่มีอะไรเรย แพร์ถามว่า โกหกอะไรแพร์อีก แพร์บอกว่าออมเป็นผู้หญิง - -* พอนด์ขอโทษไปแล้ว สำหรับเรื่องที่พอนด์ไม่ได้บอก แต่พอนด์มั่นใจว่า พอนด์ไม่ได้พูดว่าออมเป็นผู้หญิง แบะพอนด์ก้อไม่ได้โกหกอะไร ส่วนเรื่องที่พอนด์แจกเบอร์เด็กทางเน็ต เพราะรู้จักกับน้องออมทางเน็ตนั้น ยอมรับว่าแจกเอง แต่ไม่ได้แจกทุกคน แจกเฉพาะคนที่ทำธุรกิจด้วยกัน หรือคนที่สนิทกันมาเป็นปี ๆ แล้วเท่านั้น ไม่ได้ร่านแจกไปทั่ว ไม่ได้มั่ว แล้วที่แพร์พูดว่า ถ้าอยากคบผู้ชายขนาดนั้น ก้อให้บอก ... เซ็งว่ะ !!! คิดได้งัย ทั้งที่เมื่อคืนเพิ่ง ... แต่กลับคิดว่าพอนด์อยากคบผู้ชาย พอนด์อยากคใครพอนด์ก้อคบคนนั้น ชัดมั๊ย ? ไม่เกี่ยวว่าเพศไหน รักคือรัก คบคือคบ แล้วก้อไม่ได้คิดจะคบกับใครเล่น ๆ ย้ำว่าไม่ได้มั่ว พอนด์ไม่บอก แต่พอนด์ไม่ได้โกหก ถ้าถามก้อบอกหมด แค่นั้นจริง ๆ แพร์อยากให้อัพ อยากรู้ว่าพอนด์คิดยังงัย รอบนี้ตั้งใจอัพให้อ่านเรย อยากให้รู้เหมือนกันว่ารู้สึกยังงัย ... ขอโทษนะที่วางสายใส่ ขอโทษ แต่อยากบอกว่า เจ็บจนน้ำตาไหล แต่ละคำที่พูดมา แรงมากรู้มั๊ย พอนด์ไม่ได้ร่าน ไม่ได้มั่ว ไม่ได้อยากคบใครไม่เลือกหน้า โตแล้ว จริงจังกับชีวิตมากพอที่จะไม่คิดจะคบใครเล่น ๆ คั่นเวลาตอนที่เหงา ขอโทษ ที่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเพื่อนแพร์ ทำอะไรโดยพละการ จากนี้ไป เพื่อนแพร์คือเพื่อนแพร์ ให้พอนด์รักพอนด์ห่วงแค่ไหน ... พอนด์ก้อจะไม่ก้าวก่ายเรื่องของใครอีกแล้ว ถ้าไม่ถามความคิดเห็น พอนด์ก้อจะไม่พูดอะไร ไม่หาเรื่องใส่ตัวจนต้องทะเลาะกับแพร์อีกแน่ ส่วนเพื่อนแพร์จะเป็นยังงัย พอนด์ขอรอปลอบใจห่าง ๆ ละกันนะ พอนด์ว่าพอนด์ทำดีที่สุดแล้ว แต่มันก้อทำให้เราทะเลาะกันจนได้ ถ้าพอนด์เอง ยังทำให้แพร์มั่นใจในความรักของพอนด์ที่มีให้แพร์ไม่ได้ ก้อไม่ต้องแปลกใจ ถ้าใคร ๆ เค้าจะคิดว่าเด๋วเราก้อเลิกกัน T^T แม้แต่แพร์เอง คนที่สัมผัสพอนด์ทุกวัน ใกล้พอนด์ที่สุด ยังไม่มั่นใจ คนทั้งโลกนี้ ก้อไม่มีทางเชื่อหรอก ว่าพอนด์รักแพร์จริง ๆ ... ก้อช่างละ ทำดีเท่าที่ทำได้ ถ้าทำแล้วมันจะไม่ได้ดี ก้อไม่เป็นรัย ยังขยันพอ ปิดทองหลังพระมันนาน แต่พอถึงวันที่มันเต็มหลังจนล้นมาข้างหน้า ก้อคงจะรู้ได้เองว่า ที่ทำให้ไป ด้วยความหวังดีจริง ๆ ... เหนื่อยนะ แต่ก้อยังไม่ท้อ ยังพอมีแรง ยังไปต่อไว้ พักมาระบายอารมณ์ แค่นี้ หวังว่าโทรหาแพร์อีกที แพร์คงสงบลงได้บ้างแล้วนะ ... แค่หวังว่า ป.ล. 1 อารมณ์เดือดจากคำพูดที่ว่า "แจกเบอร์เด็กทางเน็ตด้วย" ยิ่งไม่ใช่คำพูดแพร์ มันยิ่งเจ็บ ... ถ้าไม่รู้จักพอนด์ดีพอ กรุณาถาม ไม่ได้ร่าน ไม่ได้ง่าย ไม่ได้แจกเบอร์ใครทุกคน ... อยากรู้ก้อถาม อย่าคิดไปเอง อย่าว่าคนอื่น ทั้งที่ไม่รู้จักเค้าดีพอ แต่ถ้าตัดสินไปแล้ว ว่าเป็นคนแบบนั้น ก้อไม่แก้ตัวค่ะ ... ต่างคนต่างอยู่นะคะ ไม่ยุ่งกัน พอนด์รักคนที่รักพอนด์ พอนด์ดีกับคนที่ดีกับพอนด์ เบื่อกับการเป็นนางฟ้าที่แสนดี จากนี้ไป ขอเป็นแค่คนธรรมดา รัก โกรธ เสียใจ สุขใจ ได้เหมือนใคร ๆ ไม่ทน ไม่เจ็บคนเดียวแน่ ๆ อาจจะดูแรง แต่ถ้าคุณดีกับพอนด์ คุณก้อจะได้เห็นพอนด์ในมุมดี ๆ อย่าร้ายมา ไม่ว่าใคร ไม่เกรงใจแล้วนะ ... "ชั้นก้อมีหัวใจเหมือนเธอ" :: edit :: โทรไปแล้ว วางสายแล้ว 21 นาที ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น ทะเลาะกัน มากมาย รุนแรง จะแรงไปไหน - -* เหนื่อย ต่างคนต่างพูดว่า จบ เปลี่ยนเรื่อง ไม่ก้อ วกมาเรื่องเดิม ทะเลาะจนพอนด์ร้องไห้ กลั้นไม่อยู่แล้วจริง ๆ เหอะ เจ็บที่สุด ก้อเวลาที่แพร์ ไล่ให้ไปคบผู้ชาย เจ็บสุดแล้ว ต้องพูดยังงัยถึงจะเข้าใจ ไม่ได้มั่ว ไม่ได้ร่าน - -* แล้วพอนด์ร้องไห้ แพร์ก้อบอกว่า อยากพูดอะไรก้อพูดแล้วกัน แล้วพอนด์ก้อร้องไห้ พยายามจะเงียบ แพร์ก้อเรียก บอกว่า บอกหลายที่แล้วใช่มั๊ยว่าไม่ชอบให้เงียบ ... T^T ช่วยต่ะ คนร้องไห้อยู่จะให้พูดอะไร พอถามว่าจะให้พูดอะไรคะ แพร์ก้อบอกว่า งั้นก้อไม่ต้องพูด พอนด์ก้อ ค่ะ แล้วแพร์ก้อวาง ผิดอีกแล้วใช่มั๊ย ผิดอีกแล้ว ... เหนื่อยแล้ว เหนื่อยจริง ๆ พอนด์เลวกับแพร์ไว้เยอะ เคยนอกใจแพร์ มันก้อไม่ผิด ถ้าแพร์จะระแวง ไม่ไว้ใจ แต่ถ้าคิดว่าพอนด์ง่ายกับทุกคน คบคนไหนก้อได้ที่แพร์พอใจจะไล่ไปคบ มันง่ายไปมั๊ย ยิ่งทะเลาะกับแพร์มากเท่าไหร่ พอนด์ก้อยิ่งรู้สึกแย่ เหมือนตัวเองไร้ค่า แต่อยากจะบอกไว้เรยว่า "ค่าความเป็นคน" มันไม่มีวันลดลงตามคำพูดใคร พอนด์อาจไม่มีค่ากับบางคน แต่พอนด์รู้ว่า ค่าของพอนด์อยู่ตรงไหน พอนด์เป็นลูกที่ดี ได้มันสมองที่ดีมาจากแม่+พ่อ เป็นน้องที่ดีของพี่จูน เป็นหลานที่ดี ของยาย และแม่ใหญ่ นี่ก้อมีค่าที่สุดแล้ว แต่พอนด์ยังเป็นเพื่อนที่ดี ของ แอน ดาว น้อง ฯลฯ และพอนด์ก้อรู้คุณค่าในตัวเอง ไม่จำเป็นต้องมีค่ากับทุกคน ถ้าัวันนึง พอนด์จะไร้ค่าสำหรับแพร์ ก้อช่างมัน พอนด์ทำตัวเอง T^T :: edit :: again วันนี้แม่พูดเรื่อง ทอม-ดี้ พูดในทำนองที่มันเป็นไปไม่ได้ ยังงัยผู้หญิงก้อต้องแต่งงาน มีลูก อยู่กะทอมจนตายมะได้หรอก ประเด็นคือ แม่พูดเรื่องนี้ ต่อหน้า พอนด์+แพร์ เรานั่งอยู่ด้วยกัน พอนด์รู้ว่าแม่คิดอะไร รู้ว่าแม่หวังดีแค่ไหน และในเวลาเดียวกัน ก้อรู้ว่าแพร์รู้สึกแย่แค่ไหน แล้วพอแพร์กลับบ้านไปก้อถามพอนด์ ว่าพอนด์รู้สึกยังงัยกับสิ่งที่แม่พูด ... พอนด์รู้ว่าแพร์รู้สึกแย่ แพร์มั่นใจว่าแม่ยังไม่รู้เรื่องพอนด์กะแพร์ ไม่งั้นคงไม่พูดแรง แต่พอนด์มั่นใจว่าเพราะแม่รู้ แม่ถึงพูด แม่คงไม่รู้จะห้ามยังงัย พอมีเรื่องลูกคนอื่นก้อเรยพูดขึ้นมาลอย ๆ ให้พอนด์รู้ตัวได้เอง สำหรับพอนด์นะ ไม่ว่าคนที่พอนด์คบจะเพศไหน พอนด์ก้อรักได้ และพอนด์เชื่อว่าแม่ไม่มีทางบังคับให้พอนด์แต่งงานกับคนที่ไม่รัก พอนด์เชื่อว่าแม่รักพอนด์มากพอจะรู้ว่า พอนด์คงไม่มีความสุขแน่ ๆ แล้วถ้าถามว่า พอนด์ต้องแต่งงานจริง ๆ มั๊ย ... จะแต่งกับใครล่ะ ? ถามว่าจะคบทอมตลอดไปมั๊ย ... อยู่ที่ว่าจะรักกันไปได้ตลอดมั๊ย ? อนาคต ไม่มีอะไรแน่นอน พอนด์แค่อยากทำทุกวันให้ดีที่สุด ^^ มันมีบางอารมณ์ เวลาที่แพร์ไล่ให้ไปคบใคร หรือระแวงมาก ๆ เวลาที่พูดในสิ่งที่พอนด์ไม่ได้ทำ แล้วพอนด์อารมณ์เสีย มากมาย พอนด์เองก้อจะพาล ตวาดบ้าง หงุดหงิดบ้าง รำคาญบ้าง แย่เนอะ แต่ในเวลาแบบนั้น มันควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้จริง ๆ ก้อจะรู้สึก... ในบางครั้งว่า สงสัยเราจะไปกันไม่ได้จริง ๆ ... แพร์ชอบพูดเรื่องผู้ชาย ชอบคิดว่ายังงัยพอนด์ก้อต้องกลับไปชอบผู้ชาย จนพอนด์เองสงสัย เฮ่อ ... เข้าใจยากเนอะ ชีวิต - -* April 07 เพราะเธอ ^^ตื่นเช้ามาวันนี้ ด้วยอารมณ์สะลึมสะลือสุดแรง รู้สึกเหมือนยังง่วงนอน และ อยากนอนต่อ แต่เมื่อทิ้งตัวลงนอนอีกครั้ง มันก้อหลับไม่ลงซะแล้ว บอกไม่ถูกว่าทำไม - -* ก้อเรยไสหัวตัวเองเข้าห้องน้ำ นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยบนเก้าอี้อาบน้ำของยาย ^^ แล้วอยู่ดี ๆ ก้อนึกย้อนภาพในอดีตขึ้นมามากมาย ที่ทำให้นักถึงความโง่เขลาในวัยเยาว์ของตัวเอง อ่างอาบน้ำ ที่วันนี้ บ้านเรา ไม่ได้ใช้ประโชยน์นัก แต่ในวัยเด็กของพอนด์ พอนด์ช่างสนุกกับมันซะเหลือเกิน เคยดูโฆษณาครีมอาบน้ำ ที่นอนในอ่างน้ำมั๊ย ??? น้ำเต็มอ่าง ฟองเยอะ ๆ แล้วเอาฟองมาลูบไล้ตัวเอง อยากบอกว่า วัยเด็กของพอนด์ พอนด์ทำมาแล้ว 555+ คิดแล้วก้ออดขำตัวเองไม่ได้ เอาสบู่เหลวแม่มาเทใส่อ่าง แล้วตีให้เป็นฟอง แล้วนอนลงไป แล้วก้อจม สำลักอีก - -* แม่ต้องมาอุ้ม แล้วขำอย่างเอ็นดู ในความก๊องของลูกตัวเอง อ่างล้างหน้า ที่วันนี้ต้องก้มจนหลังงอ แต่ในวันวาน ก้อเป็นพอนด์เอง ที่โวยวายกับแม่ ว่า " สูงจางงงงง " เพราะวันนั้น เรายังเด็ก ตัวเล็กนัก อะไรที่มันพอดี ๆ มันก้อไม่พอดีกับเราซักอย่าง ... เคยรู้สึกอย่างนั้นมั๊ย ?? รู้สึกถึงความเติบโตของตัวเอง เห็นภาพตัวเองตัวเล็ก ๆ อดยิ้มไม่ได้จริง ๆ ที่ได้นึกว่า ... วันนึงเราเคยตัวเล็กมาก ถุงมือเด็กอ่อนของเราที่แม่ยังเก็บไว้ให้ดู ช่างเล็กเหลือเกิน เด็กน้อย ที่ไม่ยอมกินผัก น้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์ตลอด กลับกลายเป็นผู้ใหญ่ตัวโตในวันนี้ ... วันที่แม่อุ้มไม่ไหวแล้ว มีเรื่องราวมากมาย ที่ทำให้ใบหน้าเปื้อนยิ้มได้อย่างนี้ ^^ และยิ่งรู้สึกที่มีแม่อยู่เคียงข้างให้ได้กอดทุกวัน แม้ว่า... เราจะตัวโตจนม๋าเลียตูดไม่ถึง แต่แม่ก้อยังมองเราเด็กอยู่ดี เวลาเราทำอะไรต๊อง ๆ แม่ก้อจะพูดว่า " โตแล้วนะพอนด์ " แต่พอเราเครียดมาก ๆ แม่กลับบอกว่า " ยังเด็กอยู่เรย คิดรัยมากมาย " 555+ " แม่คะ ตกลง นู๋โตรึยัง ? " ^^ หรือโตบางวัน อิอิ เคยได้พูดกับนิสิตบางคนว่า อาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัย... อาจารย์ก้อเป็นอาจารย์ของเธอ แต่เมื่อกลับบ้านไป ... อาจารย์ก้อเป็นลูกของแม่ อย่างที่เธอเป็น ยังนอนหนุนตัก ยังกอด ยังอ้อน และยังขอให้แม่มารับที่ทำงานอยู่บ่อย ๆ อย่าได้นึกว่าตัวเองโต จนคิดจะทำอะไรโดยไม่นึกถึงใจท่าน ^^ เพราะถึงเราจะโตในสายตาใคร ปีกกล้าขาแข็งแค่ไหน ก้อคงไม่ใช่ในสายตาแม่ ไม่ใช่เพราะแม่ไม่เชื่อใจ แต่เพราะ... เค้ารัก และห่วงเรา เกินกว่าที่จะปล่อยให้เราออกสู่โลกกว้าง โลกที่เค้าก้อรู้ว่ามันโหดร้ายแค่ไหน ^^ เพราะรักสุดหัวใจ เห็นลูกเจ็บซักนิด แม่ก้อแทบจะขาดใจอยู่แล้ว ... จริง ๆ นะ วันนี้ ความสุขอิ่มเอมใจ อบอวลอีกครั้งในห้วงความคิด จริงอยู่ ที่มันผ่านไป แต่มันไม่ได้จาง และหายไปเลย ความรัก ที่แม่บ่มเพาะให้พอนด์ในวันนั้น ปลูกฝังให้พอนด์ โตขึ้นมา ด้วยความรัก เรียนรู้ที่จะเป็นผู้ให้ความรัก และ รู้จักที่จะรับความรักกลับมา เพื่อเติมความสุขให้ตัวเอง วันนี้ ... พอนด์มีคนที่รักพอนด์ และ คนที่พอนด์รัก นอกจาก แม่ แม่ใหญ่ พี่จูน แลพเพื่อนสนิทที่รักแล้ว พอนด์ก้อยังมี " แพร์ " เป็นความสุขของทุก ๆ วัน ^^ เราอยู่เคียงข้างกันมา 9 เดือน กับ 13 วันแล้ว มันเกินความคาดหมาย สำหรับใครหลาย ๆ คน แต่สำหรับพอนด์กับแพร์ เรายังรู้สึกว่ามันมะนานเรย เพิ่งจะ 9 เดือนกว่าเท่านั้น เส้นทางนี้ยังอีกยาวไกล รัก และ เรียนรู้ ... ยอมรับ และ เข้าใจ ... นี่แหละเรา ขอบคุณแม่ แม่ใหญ่ พี่จูน พี่โอ๋ และ แพร์ สำหรับ... กำลังใจดี ๆ ตลอด ช่วงเวลาหนักหนาที่ผ่านมา ขอบคุณค่ะ ^^ March 29 เริ่มกันใหม่วันนี้ มีปากเสียงกับแพร์ ... สาเหตุด้วยความน้อยใจของทั้งคู่ แต่ ... ประเด็นคือ สิ่งที่พูดกันระหว่างมีปากเสียง - -* ที่ี่จริง พอนด์เองก้อไม่แน่ใจว่า คำพูดเหล่านั้น มันมาจากใจมั๊ย ??? แต่ก้ออดเก็บมาคิดไม่ได้จริง ๆ เชื่อว่าแพร์เองก้อคงรู้สึกเหมือนกัน " ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน รู้สึกเรยว่า เราเข้ากันไม่ได้ " " แพร์อยู่กับพอนด์ เพราะแพร์รักพอนด์มาก แล้วพอนด์ล่ะ ? " " แพร์ไม่รู้ว่า พอนด์จะแต่งงานวันไหนด้วยซ้ำไป !!! " อีกหลาย ๆ คำพูด ที่พูดกัน ในช่วงเวลาที่รู้สึกแย่ ... - -* ในความรู้สึกพอนด์ ความรัก ไม่ใช่การอดทน หรือยอมให้กัน ในความรู้สึกแพร์ ถ้าไม่มีใครยอมให้กัน จะอยู่กันยังงัย พอนด์ว่า เราทั้งคู่พูดถูก แต่ต้องเอาคำพูดเรา 2 คนมารวมกัน คือ เราทั้งสองคน ต้องรู้จักเรียนรู้ที่จะยอมให้กันบ้าง ไม่ต้องไม่ใช่คน ๆ เดียวที่ต้องยอมทุกครั้งไป ... ที่ผ่านมา พอนด์อาจทำให้แพร์รู้สึกว่าแพร์ต้องยอมอยู่คนเดียว พอนด์ต้องขอโทษด้วย ที่แรงใส่แพร์ในเวลาที่อารมณ์เสีย แต่อยากจะบอกในมุมของพอนด์ว่า ในส่วนที่พอนด์ยอมให้แพร์นั้น พอนด์จะเงียบ และไม่พูดถึงมันเลย แพร์อาจไม่เคยรู้ จริง ๆ นะ ที่ผ่านมา พอนด์แทบไม่อัพสเปซเรย ตั้งแต่เราคบกัน แต่มันก้อเป็นเพราะว่า เราอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเวลาแล้วจริง ๆ มันก้อเป็นความผิดพลาดของพอนด์เอง ที่ไม่ทำอะไรอย่างที่เคยทำ แพร์ได้อ่านสเปซที่พอนด์เคยอัพบ่อย ๆ ทำให้แพร์น้อยใจ พอนด์ขอโทษจริง ๆ เพราะพอนด์ไม่เคยรู้เรยว่าจะเป็นอย่างงี๊ ต่อไปพอนด์จะพยายามอัพเรื่องของเราให้บ่อยขึ้นนะคะ ไม่ได้อัพเพราะแพร์อยากให้อัพ แต่ที่ผ่านมาเพราะเวลามันน้อย ต่อไป จะบริหารเวลาให้ดีกว่านี้ อัพถึงแพร์ให้มากกว่านี้ แพร์จะได้รู้ว่า แต่ละช่วงเวลาพอนด์คิดอะไรยังงัย ดีมั๊ยคะ ? ที่ผ่านมา หลาย ๆ อย่างที่ทำให้เคยน้อยใจ ขอโทษนะคะ ขอบคุณช่วงเวลาดี ๆ ที่อยู่เคียงข้างกันมาเสมอ ไม่เคยรู้สึกว่า พลาด ที่มาคบแพร์ เพียงแต่เราโตมาคนละแบบ มันจึงมีหลายอย่าง ที่เราไม่เหมือนกัน ก้อเท่านั้นเอง อยู่เคียงข้างกัน เรียนรู้กันไปอย่างนี้นาน ๆ นะ 9 เดือน 4 วัน ความสัมพันธ์ของเรา ^^ ... รักแพร์นะคะ ... |
|
||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
